دكتر مجید رضاییان، پژوهشگر و مدرس ارتباطات و روزنامه­نگاری:

«پیش از صداقت، مبنای اصلی در روزنامه‌نگاری درستی روایت رویداد است. این اصل به ما یادآوری می‌كند که ما اطلاعات موجود در واقعیت پیرامونی و آنچه را که در رویداد نهفته است، به خوبی بشناسیم و در این زمینه، جدای از اطلاعات طولی، اطلاعات افقی شامل اطلاعات موازی و حاشیه را بر متن بیفزاییم.

روزنامه‌نگار در این هنگام مؤظف است پس از اطمینان به درستی رویداد در انعکاس آن، صداقت را سر لوحه کار خود قرار دهد. صداقت گوهری است که می‌تواند اعتماد مخاطب به رسانه‌ها را رقم زند.

اما در گام سوم، در دنیای پر از اطلاعاتی که مخاطبان قرار گرفته‌اند، نگاه کارشناسانه و واکاوی رویداد یک اصل انکارناپذیر است؛ چرا كه امروزه روزنامه‌نگاران با عنوان روزنامه نگار _کارشناس به رسمیت شناخته می­شناسند و هویت می‌یابند.

يادمان باشد كه درست‌نویسی، راستگویی و واکاوی صحیح یک روایت عناصر سه­گانه‌ای هستند که هر رسانه برای داشتن اعتماد و به دست آوردن اعتبار به آن نیاز دارد. درست­نویسی یعنی اینکه رویداد به درستی منعکس شود؛ اطلاعات، صحیح به دست بیاید؛ و هیچ کم و کاستی در آن رویداد نباشد.

رسانه‌ها در نوع اارايه اطلاعات آزادند؛ یعنی حق دارند اطلاعات را بچینند، اما راستگویی در چیدمان اطلاعات، یک رکن اساسی محسوب می‌شود؛ به نوعی که در چیدمان خبر، نباید به نوعی برجسته‌سازی شود که خلاف صداقت و راستگویی نهفته در رویداد، دربیاید. باید چیدمان اطلاعات به نوعی باشد که بخشی از اطلاعات نادیده گرفته نشود و اصل رویداد، به اصطلاح خلاف جلوه نکند.

تخصص و تحلیل اطلاعات نیز رکن اساسی رسانه‌ها و حرفه مطبوعات است. روزنامه‌نگاران در حال حاضر بدون تسلط و کارشناسی به رسمیت شناخته نمی‌شوند؛ یعنی یک روزنامه‌نگار مؤظف به تسلط در حوزه‌ کاری خویش است؛ حتی عکاس‌ها هم به تناسب تخصص حوزه‌ کاری خود به رسمیت شناخته می‌شوند؛ به طوری که فتوژورنالیزم در دنیا جدای از فرم‌گرایی، به­عنوان نمونه عکس خبری و عکس غیر خبری به سمت عکس‌های خبری و غیر خبری موضوعی پیش رفته است و این نشان می‌دهد که تخصص و نگاه کارشناسی همه وجود روزنامه‌نگاری را دربرگرفته است.»

......

پی­نوشت:

برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:

http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=5801