وقتی رسانه ها در بيان واقعيت ترديد می كنند
دکتر تهمورث شیری، عضو هیأت علمی گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی:
«صداقت مهمترین عامل رسانهها در جلب اعتماد مخاطب است. البته در گامهای بعدی داشتن اشراف و تسلط بر موضوع در فضای رقابتی و رعایت معيارهای تنظیم خبر نيز الزامی است؛ بهعنوان نمونه، اگر برنامههای صداوسيما را رصد کنیم، مشاهده میكنيم كه برنامه ورزشی نود (90) یکی از برنامههای موفق به شمار میرود؛ چرا که مجری در بیان واقعیتها از مرزها و آنچه خط قرمز خوانده میشود، عبور میکند. در حقیقت عنصر صداقت در این برنامه موجب میشود مردم از آن استقبال کنند.
دروغگویی زمانی مطرح میشود که فضای اجتماعی شفاف وجود نداشته باشد و امکان بازگوکردن واقعیت نباشد که میتواند دلایل مختلفی داشته باشد. دروغگویی در عرصه رسانهها با آنچه که در کتابهای مربوط به ارتباطات عنوان شده است، منافات دارد؛ چرا که در کتابها دانشجویان می خوانند که واقعیتها را از راههای مختلف منعکس کنند، اما در دنیای واقعیت مجبور هستند یا واقعیت را بیان نکنند و یا آن را واژگون بیان کنند.
علت این امر نبود فضای شفاف است. البته این موضوع مختص رسانهها نیست بلکه به یکی از آسیبهای جامعه امروز بدل شده است. امروز در فضایی زندگی میکنید که ممکن است افراد به راحتی به یکدیگر دروغ بگویند که بیشترین نقش را در تشکیل این فضا، فاصله میان فرهنگ رسمی و غیررسمی بر عهده دارد.
فرهنگ رسمی بیانگر فرهنگ دولتی و فرهنگ غیررسمی آن چیزی است که در پنهان انجام میدهیم؛ طبیعی است هرچه فاصله بین این دو بیشتر باشد، افراد خود به خود به سمت دروغ گفتن هدایت میشوند. این مسأله میتواند در مطبوعات و رسانهها هم منعکس شود و همه در بیان واقعیتها دچار تردید شوند.»
.......
پینوشت:
برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:
http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=5895
می خواهم بيشتر «شنونده» باشم تا «گوينده»؛