دكتر مهدی محسنيان­راد، استاد و پژوهشگر ارشد ارتباطات:

«علم ارتباطات یک دانش مختص به خود است و دانشمندان بزرگ نظیر دنیس مک­کوايل همانند فروید و یونگ همچنان مشغول نظریه­پردازی و ارایه نظریه­ها و مباحث تازه در این دانش هستند. اینچنین است وقتی بپذیریم که ارتباطات یک دانش است، کارکرد رسانه را هم می­پذیریم. وقتی کارکرد رسانه را بپذیریم، دیگر رسانه را برای انتشار خبری که رخ داده، متهم نمی­کنیم. می­دانیم کارکرد رسانه «دیده­بانی» است و این «دیده­بانی» یکی از اهرم­های مهم کمک به مردم جامعه.

هیچ­ کس هیچ وقت نمی­پرسد که چرا در همه بیمارستان­ها سردخانه وجود دارد؟ درباره کار پزشکان هم سؤالات تخصصی هیچ وقت پرسیده نمی­شود. معمولا وقتی بحث حرفه پزشکی می­شود، کسی درباره متن کار پزشکان و تخصص­ها صحبت نمی­کند. همه می­دانند که پزشکی یک دانش است و وقتی کسی دانش پزشکی ندارد، درس نخوانده و مدرک پزشکی نگرفته، نمی­تواند درباره آن اظهار نظر کند و متن کار پزشکان را به حاشیه بکشاند. این همه، هم مردم هستند و هم حکومتداران.

می­گویم حکومتداران، چون مجموعه اداره کشور تنها در دست دولتمردان نیست و شهرداری، قوه قضاییه و... هم در این اداره شریکند و حکومتداران نام می­گیرند. در مجموعه حکومتداران، به جز آنهایی که علم پزشکی را خوانده­اند و می­دانند، کسی اظهار نظر نمی کند و «چرایی» یا «اتهامی» درباره کار آنها وارد نمی­کند. درباره دانش­های دیگر هم همین است. هر جا شغلی و حرفه­ای به­عنوان یک دانش تخصصی پذیرفته شده باشد، اظهار نظرها و مقصر شناختن­ها هم کمتر است و کسی متن حرفه­ای مشاغلی را که به­عنوان یک دانش پذیرفته شده زیر سؤال نمی­برد.

اما درباره مطبوعات و رسانه­ها، این اتفاق وجود ندارد؛ چون حکومتداران، ارتباطات را به­عنوان یک دانش نمی­شناسند و در امتداد آنها جامعه هم این دانش منحصربه­فرد را نمی­شناسد. همین است که در هر موضوع و اتفاق، مطبوعات و رسانه­ها در تیررس اتهام­های مختلف قرار می­گیرند.

مسأله اصلی این است که به رسانه­ها و اهالی رسانه به­عنوان یک دانش و متخصصان آن دانش نگاه نمی­شود. انگار رسانه، یک شغل عادی است که عده­ای مشغول به آن هستند و به هیچ دانش و سنگ محک نیاز ندارد.

البته بخشی از این از بین رفتن جایگاه رسانه، به اهالی رسانه مربوط است؛ به آنهایی که خود دستی در کار دارند، اما گاهی فراموش می­کنند که دانش تخصصی برای این کار لازم است. باید به­روز باشند و همراه با تحولات علم ارتباطات و در نهایت هم به خود یادآوری کنند که این شغل و حرفه، استادان درس­ خوانده و به­روز دارد و در گرفتاری­های روزمره کار حرفه­ای، دانش تخصصی را از یاد نبرند.»

.....

پی­نوشت:

برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:

http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=6343