رسانه ها بايد ابزار گفت وگوی دولت و ملت و نخبگان باشند

دكتر مهدی محسنيانراد، استاد و پژوهشگر ارشد ارتباطات:
«حکومتها باید رسانه ها را به ابزار گفتوگوی سه سویه میان دولت، ملت و نخبگان تبدیل کنند. آنها باید به جای سراریز کردن اطلاعات به رسانهها، امکان دستیابی مستمر نخبگان و ملت را به دادههای خام فراهم کنند.
آینده ارتباطات جهان از «دهکده جهانی» به «بازار پیام» تبدیل میشود و در این بازار، همه انسانها می توانند پیام خود را مانند یک رسانه قوی عرضه کنند و رسانهها دیگر قدرت تأثیرگذاری از بالا به پایین نخواهند داشت.
مخاطب در بازار پیام هم گیرنده و هم ارايهکننده پیام است و در این فرایند، یک عرضهکننده خوب_ ولو اینکه سازمان رسانهای قوی نباشد_ به ارتباطگر قدرتمند تبدیل میشود. مخاطبان و استفاده کنندگان پیام در این بازار کاملا هوشیارند و بر اساس آزادی مطلق، پیام و رسانه خود را برمی گزینند.
یکی از مهمترین وظایف مصلحان اجتماعی در آینده و در بازار پیام، تغییر در یک سؤال دیرینه است. در بازار پیام پیش از آنکه این سئوال قدیمی مطرح باشد که پیام با ارتباطگیران چه می کند، سئوال این خواهد بود که ارتباطگیران با پیام چه میكنند؟
کشورهای درحال توسعه از جمله ایران اگر حضور خردگرایانه برای استفاده از حداکثر امکانات دهکده جهانی را تجربه کنند؛ خواهند توانست برای داشتن جایگاه مناسب در بازار پیام آینده نیز بکوشند. حکومت ها و منابع قدرت برای شناخت کارکرد رسانه باید به جای باور نظریههای مردودشده تزریقی و گلوله جادویی_ چه در مورد رسانههای بیگانه و چه داخلی_ و در واقع به جای باور این اصل که انسانها در مقابل رسانهها موجودات مطیع هستند، اصل گزینشگربودن انسان و اصل فراگرد بودن ارتباطات او را بپذیرند.
حکومتهای کشورهای در حال توسعه باید برای جایگزینی شیوههای برقراری ارتباط افقی به جای ارتباط عمودی از سوی رسانههای داخلی تلاش کنند و به جای نقش پدرخواندگی ارتباطی برای مردم، تأمین کننده نیازهای ارتباطی آنها باشند؛ در واقع به جای اینکه رسانهها سخنگوی حکومتها باشند، باید پردازشگر دادهها به منظور ساخت اطلاعات محسوب شوند.
حکومتها باید در تأمین نیاز مخاطب به جای استفاده از مواضع اقتدارگرایانه در قالب رفتارهای به ظاهر مصلحانه، از شیوههای عملی نیازسنجی ارتباطی جامعه استفاده کنند.
دیگر اعمال نظارت سنتی بر رسانههای خارج اما رو به داخل، مانند شبکههای ماهواره ای امکان پذیر نیست و حکومتها به منظور امکان افزایش توان رسانههای داخلی در مقابله با امواج بیرونی، باید شیوه های مراقبتی را جایگزین شیوههای سنتی نظارت کنند.
بايد برای مخاطبان رسانه های داخلی این امکان فراهم شود که به شناخت فرهنگ و ارزشهای بومی خود دست یابند تا بتوانند بهترین انتخابها را در فضای ارتباطات و جهان رسانه ها داشته باشند.»
.....
پینوشت:
برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:
http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=6820
می خواهم بيشتر «شنونده» باشم تا «گوينده»؛