انتصاب مدیران سازمان صداوسیما در دوره جدید فعالیت­های آن كه با پذیرش استعفای محمد سرافراز و انتصاب عبدالعلی علی­عسگری_ رییسان پیشین و فعلی سازمان_ در روزهای پایانی اردیبهشت­ماه سال جاری آغاز شده است؛ با اظهارنظرهای متفاوت منتقدان_ از مخالفت تا موافقت_ روبه­رو شده و كم و بیش در مطبوعات، خبرگزاری­ها، پایگاه­های اطلاع­رسانی و به­ویژه در شبكه­های اجتماعی، بازتاب­ یافته است.

مخالفان، این انتصاب­ها را نشانه تقدیس تعصب­آمیز گذشته سازمان، به­ویژه در سال­های آغازین و میانی دهه 1380 می­دانند و به صراحت و تلویح از آن با عنوان­های: «محافظه­كاری»، «گریز آگاهانه از ریسك­پذیری و داشتن نگاه به­روز و متفاوت به مسایل سازمانی» و «دل بستن واهی به راه­حل­های نخ­نما شده گذشته در ایران امروز» یاد می­كنند و با توجه به پیچیدگی محیط حاكم، خواست­ها و نیازهای متفاوت مخاطب امروز و نیز تغییر قابل توجه آرایش رسانه­ای رقیبان و به­ویژه رقیبان فارسی­زبان، این انتصاب­ها را پیشاپیش نوعی رفتار دن­کیشوت­وار و در نهایت، محكوم به شكست می­دانند؛ ضمن آنكه انتصاب مدیران پا به سن گذاشته دهه 80 در همان سمت­های گذشته را نیز مغایر با آن بخش از حكم انتصاب رییس فعلی سازمان می­دانند كه رهبر فرزانه انقلاب بر «جذب و حفظ و تربیت نیروهای انقلابی و کارآمد» در سازمان صداوسیما تأكید كرده­اند. (حكم انتصاب رییس سازمان صداوسیما، 1395/2/22)

موافقان در مقابل، این انتصاب­ها را نشانه عقلانیت و فهم درست شرایط حساس امروز سازمان صداوسیما در میدان نبرد نابرابر با رقیبان معاند می­دانند كه حتی اجازه یك اشتباه سهوی یا ناآگاهانه را نیز به مدیران سازمان نمی­دهد و از این رو تنها و تنها حضور مدیران باتجربه را به­عنوان «پیران خردمند» طلب می­كند تا با تجربه انباشته از سال­های دور و نزدیك فعالیت، بهترین راه را برای عبور موفق از میانه میدان «جنگ نرم حساب­شده با دشمن» انتخاب كنند و كشتی سازمان را به­سلامت به مقصد برسانند و «رسانه ملی» را با عرض اندام در برابر رقیبان پرشمار، به حقیقت_ به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب_ به «عمده­ترین مركز هدایت فكری» جامعه تبدیل كنند. (دیدار هنرمندان و دست­اندركاران صداوسیما، 1389/4/12)

اما حق با كیست و با توجه به شرایط امروز، استدلال كدام یك از دو طرف، پذیرفته­تر است؟

«من» معتقدم تا مبنای این اختلاف نظرها به درستی شناخته نشود؛ نمی­توان شتابزده داوری كرد و استدلال هر یك از دو طرف را_ به­ویژه در شرایط امروز _ پذیرفته­تر دانست. اما مبنای این اختلاف نظرها در كجاست؟ به نظر من، فهم «انقلاب اسلامی» و برداشت متفاوت از مفهوم «انقلابی­گری» در ایران امروز، مبنای اصلی این اختلاف نظرهاست.

مطالعه چندباره و نه دوباره سخنان مهم رهبر فرزانه انقلاب درباره «شاخص­های انقلابی­گری» كه خردادماه گذشته در حرم مطهر بنیانگذار و رهبر فقید انقلاب اسلامی بیان كرده­اند؛ می­تواند «راهنمای عمل» رییس و معاونان سازمان صداوسیما در انتصاب­های احتمالی حال و آینده باشد؛ به­ویژه این بخش از سخنان ایشان كه می­فرمایند:

«این خطاست که گمان کنیم انقلابی فقط آن کسی است که در دوران امام بوده است، یا در دوران مبارزات در کنار امام بوده است؛ نه، بعضی کأنّه این‌جور خیال می­کنند که انقلابیون آن کسانی هستند که در دوران امام یا در دوران مبارزات یا در دوران حکومت امام بزرگوار حضور داشتند، در کنار امام بودند؛ نه، اگر معنای انقلابی را این بگیریم، انقلابی همین ما پیروپاتال‌ها خواهیم بود. انقلاب مال همه است؛ جوان­ها انقلابی‌اند و می­توانند انقلابی باشند؛ با آن معیارها و شاخص­هایی که عرض خواهم کرد_ پایبندی به مبانی و ارزش­های اساسی اسلام و انقلاب، هدف­گیری آرمان­های انقلاب و همت بلند برای رسیدن به آنها، پایبندی به استقلال کشور، حساسیت در برابر دشمن و نقشه دشمن و تبعیت نكردن از آن، تقوای دینی و سیاسی_ می­تواند یک جوان امروز از من سابقه‌دار در انقلاب، انقلابی‌تر باشد؛ همچنان‌ که در دوران دفاع مقدس دیدیم کسانی بودند که جان خودشان را کف دست گرفتند در راه این انقلاب و در راه اِنفاذ (اجرا کردن، به انجام رساندن‌) فرمان امام به جبهه رفتند، جانشان را فدا کردند؛ انقلابی صددرصد، انقلابی کامل، آنها هستند؛ آنهایی که آماده‌ی فداکاری‌اند؛ پس ما نباید انقلابی را منحصر کنیم به یک عده که در دوران مبارزات با امام بودند یا امام را می‌شناختند یا در کنار او بودند؛ نه، انقلاب یک شط جاری است و همه‌ کسانی که در طول تاریخ با این ممیزات حضور دارند و تلاش می­کنند انقلابی‌اند، ولو امام را ندیدند؛ مثل اغلب شما جوان­ها.»

(بیانات در مراسم بیست‌ و هفتمین سالگرد رحلت امام خمینی (رحمه‌الله)، 1395/3/14)

سازمان صداوسیما به­عنوان «رسانه‌ انقلاب» و «قرارگاه مقدم و فعال مقابله با جنگ نرم دشمن» به مدیران و کارکنانی نیاز دارد كه به حقیقت، «سرداران و سربازان این جنگ نرم» باشند. (بیانات در دیدار رییس و مدیران سازمان صداوسیما، 1394/7/20) از این رو، نه پیری و جوانی صرف كه در كنار رسانه شناسی به­عنوان شرط لازم، «انقلابی بودن و البته بیشتر انقلابی ماندن» به شرط كافی انتصاب­ها تبدیل شود كه رسانه انقلاب برای توفیق در میدان نبرد نابرابر، مردان و زنانی از جنس خود را طلب می­كند كه البته تنها در روزهای رفته دور نیستند!